Kołowy transporter opancerzony BTR-40
Po zakończeniu ii wojny światowej radziecki przemysł samochodowy przystąpił do produkcji nowych typów pojazdów o zwiększonej zdolności pokonywania terenu. Konstrukcje takich samochodów powstały jeszcze w czasie wojny; niektóre z nich posłużyły do budowy kołowych transporterów opancerzonych dwu-i trzyosiowych.
W początku 1947 roku w Doświadczalnym Biurze Projektowym, kierowanym przez W. A. Diedkowa, rozpoczęto prace nad dwuosiowym transporterem opancerzonym 4X4, który otrzymał oznaczenie BTR 40 (BTR = Bro-nietransportier); wykorzystano do tego celu wiele zespołów nowego terenowego samochodu ciężarowego GAZ-63, produkowanego od 1946 roku w Fabryce Samochodów (GAZ) w Gorkim. Konstruktorem wiodącym projektu był inż. W. K. Rubcow, a współpracowali z nim L, W, Kostkin i P.l. Muziukin.
Pierwszy prototyp BTR-40 miał skośne płyty pancerza samonośnego kadłuba i wykonany był w dwóch wariantach: w pierwszym z uzbrojeniem składającym się z 2 sprzężonych wkm 14,5 mm KPWT, ustawionych na obrotowej podstawie i osłoniętych z przodu i boków płytami pancernymi, oraz w drugiej odmianie bez stałego uzbrojenia. Pojazd ten nie był produkowany seryjnie. W roku 1950 opracowano następny wariant, w którym zmieniono ukształtowanie pancerza kadłuba; jego tylna część miała ściany ustawione prostopadle. Opracowano znowu dwie odmiany:
BTR-40 bez stałego uzbrojenia oraz BTR-40A wyposażony w 2 sprzężone wkm KPWT. Drugi model BTR-40 został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej i skierowany do produkcji seryjnej. Po raz pierwszy demonstrowany był publicznie podczas defilady w Moskwie w 1951 roku.
W roku 1956 opracowana została nowsza wersja BTR-40W z kołami o regulowanym ciśnieniu w oponach, a w roku 1957 przekazano do produkcji ostatni model BTR-40B z całkowicie opancerzonym (osłoniętym także od góry) przedziałem bojowym i urządzeniami filtrowentylacyjnymi. W modelu tym zastosowano także podstawę do zamontowania wielko-kalibrowego karabinu maszynowego 12,7 mm DSzK lub 14,5 mm KPWT. W 1959 roku zbudowano odmianę BTR-40ŻD przeznaczoną do jazdy po szynach. Produkcja wszystkich zasadniczych odmian pojazdu trwała do 1960 roku.
Transporter opancerzony BTR-40 używany był w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych przez Armię Radziecką oraz dostarczony innym armiom państw-członków Układu Warszawskiego. Używany był również w działaniach bojowych przez różne państwa arabskie oraz afrykańskie.
W ludowym Wojsku Polskim transporter BTR-40 (głównie w wersji podstawowej) stał się pojazdem wykorzystywanym przede wszystkim przez pododdziały rozpoznawcze do wielu zadań: jako środek walki zwiadowców, z radiostacjami i innymi urządzeniami łączności, z przyrządami chemicznymi lub saperskimi; znalazł też zastosowanie do przewozu lub holowania moździerzy, dział bezodrzutowych lub małokalibrowych armat przeciwlotniczych, jako pojazd dla oficerów sztabów itp. W późniejszych czasach został wycofany z uzbrojenia i zastąpiony modelem BRDM.
biuro projektowe - manekiny całopostaciowe